ကံၾကမၼာေစခုိင္းတဲ႔ နာရီလက္တံေတြၾကား
စိတ္ကုိအားျဖည္႔လုိ႔ အေျပးနွင္
ငါေျခဖ၀ါးေအာက္
သကၠရာဇ္ေတြျပဳိ ရာသီေတြမ်ဳိလုိ႔
ျဖစ္ညစ္ငိုခဲ႔တဲ႔ မ်က္ရည္က
ပင္လယ္ေရ မ်က္နွာျပင္ထက္ ျမင္႔တယ္
ကံတစ္ေကာင္း
ေကာင္းတစ္ခါ
ေရာင္၀ါး၀ါးကုိ အေရာင္ထင္
ယင္တစ္အုံစာ စည္ကားမွဳမွာ
ငါနာမည္ၾကီးတယ္
ေရွးလူၾကီး ေတြအေျပာမွာ
ငါကုိေခါင္းစဥ္တတ္လုိ႔
" မေလာက္ေလးမေလာက္စား''တဲ႔
ငါေျခေထာက္ ကုိ ဦးေနွာက္ ထည္႔ျပီး
ဦးတည္ရာမဲ႔ ခုိကုိးရာမဲ႔ နဲ႔ပ
လက္တြဲဖုိ႔ လက္စြဲလုိႏွဳတ္ဆက္တုိင္း
အသက္မဲ႔တဲ႔ အျပဳံးကုိ ဟန္ေဆာင္လုိ႔ဖုံး
လူေလာက တစ္ခုလုံး မာယာေတြကုိသုံးသလား ?
အရွဳံးမ်ားလုိ႔ အမုန္းတရားက
ဒီႏွလုံးသားမွာ ၾကဳံး၀ါးသလား?
ေျပေျပျပစ္ျပစ္ ပစ္တင္မွဳေနာက္က
ေခ်ာပစ္ကုန္းတုိက္ တဲ႔ စရုိက္ ေတြနဲ႔ပ
.........
အသင္တုိ႔ စက္ရုံက
ဟန္ေဆာင္မယ္
ရန္ေထာင္မယ္
ဒီလုိ သီဆုိဖုိ႔ သံစဥ္အုိေတြပဲ ေမြးသလား?
ဗုဒၶရဲ႔ စရုိက္ကုိ
ခပ္ပါးပါးေလး ၀ါးမ်ဳိၾကည္႔
ခ်ိဳျမိန္ ေအးခ်မ္း
ေနြးေထြးျပဴငွာ
ခမ္းနားတဲ႔ ခံစားမွဳကုိ ရမယ္ဗ်
သိလုိ႔ တတ္လုိ႔ေတာ႔မဟုတ္ဘူးေနာ္
အသိကုိအသိ
အတတ္ကုိအတတ္
ခြဲျခားမွတ္ဖုိ႔ ငါတုိ႔ ဗုဒၶႏွဳတ္ေတာ္မွာ
ပရမတၳတရားေတြ စီလုိ႔ သီလုိ႔
ေက်းဇူးတင္လုိက္တာ အရွင္ေတာ္ရယ္
ငါတုိ႔လွမ္းဖုိ႔ လမ္း
ငါတုိ႔ နမ္းဖုိ႔ပန္း
အရွင္ရဲ႔ အျမဳိက္လမ္းအသင္လွမ္းလုိက္စမ္းပါ
မိတ္ေဆြတုိ႔ေရ
ျငိမ္းခ်မ္းတဲ႔ နန္းေဆာင္ထဲမွာ
ငါတုိ႔စိတ္ေတြ အေရခြံလဲလုိ႔
အမွားကုိ နည္းေစ
အမွန္ကုိ စြဲေလျပီး
အေျပးေလးနဲ႔ ေျဖးေျဖးေလးႏွင္ၾကမယ္ေနာ္။
