ကဗ်ာေၾကာင္႔လား
အခ်စ္ေၾကာင္႔လား
ေဝဝါးထုိစိတ္
ယုိဆိမ္႔ရက္စက္
လစ္ဟာဟင္းလင္း
ရင္တြင္းစုိ႔နစ္
ပစ္ခြင္းပစ္ခြာ
ဗလာအနာဆာ
ကမၻာတည္ေဆာက္
ေရသုိ႔ေပ်ာက္သုိ႔
ေရာက္ရပ္အရာ
အရင္အရာ
ရာေထာင္သံေယာ
ငါ႔မေနာမွာ
ေက်ကြဲစူးရွ
က်ဥ္းက်ပ္ထပ္ဆင္႔
ျပတ္သားဖုိ႔ေဝဝါး
ဒီေန႔မွအျခားမွာ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာသာ
ေနခ်င္ပါရေစ
အခ်စ္မဲ႔ေန
အသက္ရွည္မည္
ဆင္းရဲသူတုိ႔
အတြက္စုိ႔သည္
ယူက်ဳံးရင္ကား
ေနသာေျဖသာ
ေဝဒနာႏွင္႔
ေသရြာအထိ
အမုန္းမရွိျပီ
ခ်စ္မုန္းခ်ဳန္းမုိး
ရင္မတုိးေစ
ေသာကပန္းေတြ
မေဝေစသုိ႔...။
admin@sawnaythwe.com
